@๓ ฉ.ม.,อิ. ภตกานํ ปกติภตฺตเวตนเมว ๔ ฉ.ม.,อิ. การาเปสิ ๕ ฉ.ม.,อิ. อาคโต

@๖ ฉ.ม.,อิ. ภตกํ กมฺมํ ๗ อิ. อกโรนฺตํ ทิสฺวา ๘ ฉ.ม. เอตมตฺถํ ๙ ม. อุโปสถํ

@๑๐ สี.,อิ. สกฺกา กโรตูติ อาหํสุ, ฉ.ม. อาห ๑๑ ฉ. สเหว

@๑๒ อิ. อยํ สทฺโท น ทิสฺสติ ๑๓ ฉ.ม. ปญฺจสตปญฺจสต..... เอกมนฺตํ นิสีทึสุ. สตฺถา เตสํ จริยวเสน ธมฺมํ เทเสสิ. เทสนาปริโยสาเน ตโยปิ โสตาปตฺติผเล ปติฏฺฐาย สฺวาตนาย นิมนฺเตตฺวา ปุนทิวเส พุทฺธปฺปมุขสฺส ภิกฺขุสํฆสฺส มหาทานํ ทตฺวา เตเนว นิยาเมน อชฺชตนาย ๑- นิมนฺเตตฺวา อฑฺฒมาสํ ขนฺธาวารภตฺตํ นาม ทตฺวา สตฺถารํ อตฺตโน นครํ อาคมนตฺถาย ยาจึสุ. ๒- สตฺถา สุญฺญาคาเร ตถาคตานํ อภิรตภาวํ กเถสิ. ๒- เต "อญฺญาตํ ภนฺเต"ติ วตฺวา ตุเมฺห อเมฺหหิ ปหิตสาสเนน อาคจฺเฉยฺยาถา"ติ วตฺวา สตฺถารํ วนฺทิตฺวา ติกฺขตฺตุํ ปทกฺขิณํ กตฺวา อตฺตโน นครเมว คนฺตฺวา ๓- ตโยปิ ชนา สเก สเก อุยฺยาเน วิหาเร การาเปสุํ. โฆสกเสฏฺฐินา การิโต โฆสิตาราโม นาม ชาโต, กุกฺกุฏเสฏฺฐินา การิโต กุกฺกุฏาราโม นาม ชาโต, ปวาริกเสฏฺฐินา การิตํ ปาวาริกมฺพวนํ นาม ชาตํ. เต วิหาเร การาเปตฺวา สตฺถุ ทูตํ ปหิณึสุ "สตฺถา อมฺหากํ สงฺคหํ กาตุํ อิมํ นครํ อาคจฺฉตู"ติ. สตฺถา "โกสมฺพึ คมิสฺสามี"ติ มหาภิกฺขุสํฆปริวาโร จาริกํ นิกฺขนฺโต ๔- อนฺตรามคฺเค มาคณฺฑิยพฺราหฺมณสฺส อรหตฺตูปนิสฺสยํ ทิสฺวา คมนํ วิจฺฉินฺทิตฺวา กุรุรฏฺเฐ กมฺมาสธมฺมํ นาม นิคมํ อคมาสิ.

เล่มที่ ๒๐ อังคุตตรนิกาย เอก-ทุก-ติกนิบาต๕๙๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “วรรคที่ ๗”