ตสฺมึ สมเย มาคณฺฑิโย สพฺพรตฺตึ พหิคาเม อคฺคึ ชุหิตฺวา ปาโตว อนฺโตคามํ ปวิสติ. สตฺถาปิ ปุนทิวเส อนฺโตคามํ ปิณฺฑาย ปวิสนฺโต ปฏิปเถ มาคณฺฑิยพฺราหฺมณสฺส อตฺตานํ ทสฺเสสิ. โส ทสพลํ ทิสฺวา จินฺเตสิ "อหํ เอตฺตกํ กาลํ มม ธีตุ รูปสมฺปตฺติยา สทิสํ ทารกํ ปริเยสนฺโต จรามิ, รูปสมฺปตฺติยา จ สติปิ เอวรูปํ คหิตปพฺพชฺชเมว ปฏฺเฐมิ. ๕- "อยํ โข ปน ปพฺพชิโต อภิรูโป ทสฺสนีโย มม ธีตุเยว อนุจฺฉวิโก"ติ เวเคน เคหํ อคมาสิ. ตสฺส กิร พฺราหฺมณสฺส ปุพฺเพ เอโก ปพฺพชิตวํโส อตฺถิ, เตนสฺส ปพฺพชิตเมว ทิสฺวา จิตฺตํ นมติ. โส พฺราหฺมณึ อามนฺเตสิ "ภทฺเท ๖- เอวรูปํ ปพฺพชฺชํ ปฏฺเฐสึ, ๖- มยา โข ปน เอวรูโป ปพฺพชิโต นาม น ทิฏฺฐปุพฺโพ สุวณฺณวณฺโณ พฺรหฺมวณฺโณ มม ธีตุเยว อนุจฺฉวิโก, สีฆํ

@กเถสิ ๓ ฉ.ม. อาคนฺตฺวา ๔ ฉ.ม. นิกฺขมนฺโต ๕ ฉ.ม. ปตฺเถสึ ๖-๖ ฉ. อิเม ปาฐา น

@ทิสฺสนฺติ เม ธีตรํ อลงฺกโรหี"ติ. พฺราหฺมณิยา ธีตรํ อลงฺกโรนฺติยาว สตฺถา อตฺตโน ทิฏฺฐฏฺฐาเน ๑- ปทเจติยานิ ทสฺเสตฺวา อนฺโตนครํ ปาวิสิ.

เล่มที่ ๒๐ อังคุตตรนิกาย เอก-ทุก-ติกนิบาต๕๙๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “วรรคที่ ๗”