อถ พฺราหฺมโณ พฺราหฺมณิยา สทฺธึ ธีตรํ คเหตฺวา ตํ ฐานํ อาคจฺฉนฺโต คามํ ๒- ปวิฏฺฐกาเล อาคตตฺตา อิโต จิโต จ โอโลเกนฺโต ทสพลํ อทิสฺวา พฺราหฺมณึ ปริภาสติ "ตว การณภทฺทกํ นาม นตฺถิ, ตยิ ปปญฺจํ กโรนฺติยาว โส ปพฺพชิโต นิกฺขมิตฺวา คโต"ติ. พฺราหฺมณ คโต ตาว โหตุ, กตรทิสาภาเคน คโตติ. อิมินา ทิสาภาเคนาติ สตฺถุ คตฏฺฐานํ โอโลเกนฺโตว ปทเจติยานิ ทิสฺวา "ภทฺเท อิมานิ ตสฺส ปุริสสฺส ปทานิ, อิโต คโต ภวิสฺสตี"ติ อาห. อถ พฺราหฺมณี สตฺถุ ปทเจติยํ ทิสฺวา จินฺเตสิ "พาโล วตายํ พฺราหฺมโณ อตฺตโน ภทฺทมตฺตสฺสาปิ ๓- อตฺถํ น ชานาตี"ติ เตน สทฺธึ ปริหาสํ กโรนฺตี อาห "ยาว ฐาเน วสิ ๔- พฺราหฺมณ, เอวรูปสฺส นาม ปุริสสฺส ธีตรํ ทสฺสามีติ วทสิ. ๕- ราเคน หิ รตฺตสฺส โทเสน ทุฏฺฐสฺส โมเหน มูฬฺหสฺส ปุริสสฺส ปทนฺนาม เอวรูปํ น โหติ. โลเก ปน วิวฏจฺฉทสพฺพญฺญุพุทฺธสฺส ๖- เอตํ ปทํ ปสฺส พฺราหฺมณ:-

"รตฺตสฺส หิ อุกฺกุฏิกํ ปทํ ภเว

ทุฏฺฐสฺส โหติ อวกฑฺฒิตํ ปทํ

มูฬฺหสฺส โหติ สหสานุปีฬิตํ

เล่มที่ ๒๐ อังคุตตรนิกาย เอก-ทุก-ติกนิบาต๕๙๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “วรรคที่ ๗”