วิวฏจฺฉทสฺส อิทมีทิสํ ปทนฺ"ติ.

โส พฺราหฺมณิยา เอตฺตกํ กเถนฺติยา วจนํ อสุตฺวา "ตฺวํ นาม จณฺฑมุขรา"ติ ๗- อาห. เตสํ ทฺวินฺนํปิ อญฺญมญฺญํ วิวาทํ ๘- กโรนฺตานํเยว สตฺถา ปิณฺฑาย จริตฺวา สทฺธึ ภิกฺขุสํเฆน กตภตฺตกิจฺโจ พฺราหฺมณสฺส ทสฺสนุปจาเรเนว นิกฺขมิ. พฺราหฺมโณ สตฺถารํ ทูรโตว อาคจฺฉนฺตํ ทิสฺวา พฺราหฺมณึ อปสาเทตฺวา "อยํ โส ปุริโส"ติ

@อิ. คนฺถมนฺตสฺสาปิ ๔ ฉ.ม. ยาว พาโล จาสิ, อิ. ยาว พาโล อสิ ๕ สี. จรสิ

เล่มที่ ๒๐ อังคุตตรนิกาย เอก-ทุก-ติกนิบาต๕๙๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “วรรคที่ ๗”