อเถกทิวสํ สตฺถา ภิกฺขุสํฆปริวุโต มาลาการเชฏฺฐกสฺส เคเห นิสีทิ. ตสฺมึ ขเณ สามาวติยา อุปฏฺฐายิกา ขุชฺชุตฺตรา อฏฺฐ กหาปเณ อาทาย มาลตฺถาย ตํ เคหํ อคมาสิ. มาลาการเชฏฺฐโก ตํ ทิสฺวา "อมฺม อุตฺตเร อชฺช ตุยฺหํ ปุปฺผานิ ทาตุํ ขโณ นตฺถิ, อหํ พุทฺธปฺปมุขํ ภิกฺขุสํฆํ ปริวิสิสฺสามิ. ๖- ตฺวํปิ ปริเวสนาย สหายิกา โหหิ, เอวํ อิโต ปเรสํ เวยฺยาวจฺจกรณโต มุจฺจิสฺสสี"ติ ๗- อาห. ตโต

@๔ ฉ.ม. ตโต เต, อิ. ตโต ๕ ฉ.ม. นาคราปิ ๖ ฉ.ม.,อิ. ปริวิสามิ

@๗ ฉ.ม. มุจฺจิสฺสตีติ ขุชฺชุตฺตรา อตฺตนา ลทฺธํ โภชนํ ภุญฺชิตฺวา พุทฺธานํ ภตฺตคฺเค เวยฺยาวจฺจํ อกาสิ. สา สตฺถารา อุปนิสินฺนกถาวเสน กถิตํ ธมฺมํ สพฺพเมว อุคฺคณฺหิ. อนุโมทนํ ปน สุตฺวา โสตาปตฺติผเล ปติฏฺฐาสิ.