สตฺถา ตํ การณํ ญตฺวา ปุนทิวเส ภิกฺขาจารเวลาย ภิกฺขุสํฆปริวุโต อุปาสิกาย เคหํ อคมาสิ. สา ตถาคตสฺส อาคตภาวํ สุตฺวา สามิกํ อามนฺเตสิ "อยฺยปุตฺต อหํ สตฺถุ สนฺติกํ คนฺตุํ น สกฺโกมิ, คจฺฉ ตฺวํ สตฺถารํ อนฺโตเคหํ ปเวเสตฺวา นิสีทาเปหี"ติ. โส ตถา อกาสิ. สตฺถา "กหํ สุปฺปิยา"ติ อาห. ๔- คิลานา ภนฺเตติ. ปกฺโกสถ นนฺติ. อถ เต คนฺตฺวา "สตฺถา ตํ ปกฺโกสตี"ติ อาหํสุ. สา จินฺเตสิ "สพฺพโลกสฺส หิตานุกมฺปโก สตฺถา เม ๕- การณํ ทิสฺวา ๖- ปกฺโกสาเปสฺสตี"ติ สหสา มญฺจมฺหา อุฏฺฐาสิ. ๗- อถสฺสา พุทฺธานุภาเวน ตํขณํเยว วโณ รุหิตฺวา สุญฺฉวี ๘- อโหสิ เสสฏฺฐานโต อติเรกตรํ วิปฺปสนฺนวณฺโณ. ตสฺมึ ขเณ อุปาสิกา สิตํ กตฺวา ทสพลํ ปญฺจปติฏฺฐิเตน วนฺทิตฺวา เอกมนฺตํ นิสีทิ. สตฺถา "อิมิสฺสา อุปาสิกาย กึ อผาสุกนฺ"ติ ปุจฺฉิ. สา อตฺตนา กตการณํ สพฺพํ กเถสิ. สตฺถา กตภตฺตกิจฺโจ วิหารํ คนฺตฺวา ภิกฺขุสํฆํ สนฺนิปาเตตฺวา ตํ ภิกฺขุํ อเนกปริยาเยน วิครหิตฺวา สิกฺขาปทํ ๙- ปญฺญเปสิ. ๑๐- เอวเมตํ วตฺถุ สมุฏฺฐิตํ. อปรภาเค สตฺถา เชตวเน นิสินฺโน อุปาสิกาโย ปฏิปาฏิยา ฐานนฺตเรสุ ฐเปนฺโต สุปฺปิยํ อุปาสิกํ คิลานุปฏฺฐากีนํ อคฺคฏฺฐาเน ฐเปสีติ.

กาติยานีวตฺถุ

[๒๖๕] อฏฺฐเม อเวจฺจปฺปสนฺนานนฺติ อธิคเตน ๑๑- อจลปฺปสาเทน สมนฺนาคตานํ อุปาสิกานํ กาติยานี อคฺคาติ ทสฺเสติ. สา กิร ปทุมุตฺตรพุทฺธกาเล หํสวติยํ

เล่มที่ ๒๐ อังคุตตรนิกาย เอก-ทุก-ติกนิบาต๖๒๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “วรรคที่ ๗”