@๗ ฉ.ม. หิ-สทฺโท น ทิสฺสติ ๘ ม.มู. ๑๒/๒๑๖/๑๘๒ วิตกฺกสณฺฐานสุตฺต

@๙ องฺ.นวก. ๒๓/๒๓๙(๓๕)/๔๓๕ (สฺยา) ๑๐ องฺ.ฉกฺก. ๒๒/๒๙๘(๒๗)/๓๕๗ อนุตฺตริยวคฺค

@(สฺยา) มนสิกโรโตติ "ตตฺถ กตโม อโยนิโส มนสิกาโร. อนิจฺเจ นิจฺจนฺติ ทุกฺเข สุขนฺติ อนตฺตนิ อตฺตาติ อสุเภ สุภนฺติ อโยนิโส มนสิกาโร อุปฺปถมนสิกาโร, สจฺจวิปฺปฏิกูเลน วา จิตฺตสฺส อาวชฺชนา อนฺวาวชฺชนา ๑- อาโภโค สมนฺนาหาโร มนสิกาโร. อยํปิ วุจฺจติ อโยนิโส มนสิกาโร"ติ ๒- อิมสฺส มนสิการสฺส วเสน อนุปาเยน มนสิกโรนฺตสฺสาติ. ปฐมํ.

[๑๒] ทุติเย พฺยาปาโทติ ภตฺตพฺยาปตฺติ วิย จิตฺตสฺส พฺยาปชฺชนํ ปกติวิชหนภาโว. "ตตฺถ กตมํ พฺยาปาทนีวรณํ. อนตฺถํ เม อจรีติ อาฆาโต ชายตี"ติ ๓- เอวํ วิตฺถาริตสฺส พฺยาปาทนีวรณสฺเสตํ อธิวจนํ. ปฏิฆนิมิตฺตนฺติ อนิฏฺฐํ นิมิตฺตํ. ปฏิฆสฺสปิ ปฏิฆารมฺมณสฺสปิ เอตํ อธิวจนํ. วุตฺตํปิ เจตํ อฏฺฐกถายํ "ปฏิฆํปิ ปฏิฆนิมิตฺตํ, ปฏิฆารมฺมโณปิ ธมฺโม ปฏิฆนิมิตฺตนฺ"ติ. เสสํ ยถา ๔- กามจฺฉนฺเท วุตฺตนเยเนว เวทิตพฺพํ. ยถา เจตฺถ, เอวํ อิโต ปเรสุปิ. ตตฺถ ตตฺถ หิ วิเสสมตฺตเมว วกฺขามาติ. ทุติยํ.