[๑๓] ตติเย ถีนมิทฺธนฺติ ถีนญฺเจว มิทฺธญฺจ. เตสุ จิตฺตสฺส อกมฺมญฺญตา ถีนํ, ๕- อาลสิยภาวสฺเสตํ อธิวจนํ. ติณฺณํ ขนฺธานํ อกมฺมญฺญตา มิทฺธํ. กปิมิทฺธสฺส จปลายิกภาวสฺเสตํ ๖- อธิวจนํ. อุภินฺนํปิ "ตตฺถ กตมํ ถีนํ. ยา จิตฺตสฺส อกลฺลตา ๗- อกมฺมญฺญตา โอลียนา สลฺลียนา. ตตฺถ กตมํ มิทฺธํ. ยา กายสฺส อกลฺลตา อกมฺมญฺญตา โอนาโห ปริโยนาโห"ติอาทินา ๘- นเยน วิตฺถาโร เวทิตพฺโพ. อรตีติอาทีนิ วิภงฺเค วิภตฺตนเยเนว เวทิตพฺพานิ. วุตฺตเญฺหตํ:-

"ตตฺถ กตมา อรติ? ปนฺเตสุ วา เสนาสเนสุ อญฺญตรญฺญตเรสุ

วา อธิกุสเลสุ ธมฺเมสุ อรติ อรติตา อนภิรติ อนภิรมณา อุกฺกณฺฐิตา

ปริตสฺสิตา, อยํ วุจฺจติ อรติ. ตตฺถ กตมา ตนฺที? ยา ตนฺที ตนฺทิยนา

เล่มที่ ๒๐ อังคุตตรนิกาย เอก-ทุก-ติกนิบาต๖๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “วรรคที่ ๒”