[๓๓๑] สํวิชนีเยสุ ฐาเนสูติ สํเวชนีเยสุ ๒- การเณสุ. สํวิชนฺตีติ สํเวคํ อาปชฺชนฺติ.

[๓๓๒] โยนิโส ปทหนฺตีติ อุปาเยน ปธานํ วิริยํ กโรนฺติ.

[๓๓๓] ววสฺสคฺคารมฺมณนฺติ ววสฺสคฺโค วุจฺจติ นิพฺพานํ, ตํ อารมฺมณํ กริตฺวาติ อตฺโถ. ลภนฺติ สมาธินฺติ มคฺคสมาธิญฺจ ผลสมาธิญฺจ ปาปุณนฺติ.

[๓๓๔] อนฺนคฺครสคฺคานนฺติ อุตฺตมนฺนานํ เจว อุตฺตมรสานญฺจ. อุญฺเฉน กปาลาภเตน ๓- ยาเปนฺตีติ อุญฺฉาจาเรน วนมูลผลาผเลน วา กปาเลน วา อาภตาภตภตฺเตน ๔- ยาเปนฺติ. เอตฺถ จ โย กสฺสจิเทว ขาทนียโภชนียสฺส อตฺถาย จิตฺเต อุปฺปนฺเน ตํขณํเยว ตํ น ลภติ, อยํ อนฺนคฺครสคฺคสฺส ๕- น ลาภี นาม. ยสฺสปิ ตํขณํเยว ลภิตฺวา โอโลเกนฺตสฺส วณฺณคนฺธรสา อมนาปา โหนฺติ, อยํปิ อนฺนคฺครสคฺคานํ น ลาภี นาม. ยสฺส ปน วณฺณคนฺธรสา ปฏิลพฺภนฺติ ๖- มนาปา โหนฺติ, อยํ อนฺนคฺครสคฺคานํ ลาภี นาม. โส อุตฺตมโกฏิยา จกฺกวตฺติราชา, เหฏฺฐิมโกฏิยา ธมฺมาโสโก เวทิตพฺโพ. สงฺเขปโต หิ ยสฺส ภตฺตสฺส เอกา ปาติ สตสหสฺสํ อคฺฆติ, อิทํ อนฺนคฺครสคฺคนฺนาม. ยํ ปน ภิกฺขุสํฆํ ปิณฺฑาย จรนฺตํ ทิสฺวา มนุสฺสา อุตฺตมปฺปณีตํ ภตฺตํ เทนฺติ, อิทํ กินฺนามาติ? อิทํ อุญฺเฉน กปาลาภเตน ยาเปนฺเต อุปาทาย อนฺนคฺครสคฺคํ นาม วุจฺจตีติ.

เล่มที่ ๒๐ อังคุตตรนิกาย เอก-ทุก-ติกนิบาต๖๘๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “วรรคที่ ๔”