อถ มคฺคกฺขเณ กถํ อนุปฺปนฺนานํ อุปฺปาทาย ภาวนา โหติ, กถํ วา อุปฺปนฺนานํ ฐิติยาติ? มคฺคปฺปวตฺติยาเยว. มคฺโค หิ ปวตฺตมาโน ปุพฺเพ อนุปฺปนฺนปุพฺพตฺตา อนุปฺปนฺโน นาม วุจฺจติ. อนาคตปุพฺพํ หิ ฐานํ คนฺตฺวา อนนุภูตปุพฺพญฺจ ๗- อารมฺมณํ อนุภวิตฺวา วตฺตาโร ภวนฺติ ๘- "น อนาคตฏฺฐานํ อาคตมฺห, น อนนุภูตํ อารมฺมณํ อนุภูตมฺหา"ติ. ๘- ยาปสฺส ๙- ปวตฺติ, อยเมว ฐิติ นามาติ "ฐิติยา ภาเว"ติปิ วตฺตุํ วฏฺฏติ. เอวเมว ตสฺส ๑๐- ภิกฺขุโน อิทํ โลกุตฺตรมคฺคกฺขเณ วิริยํ "อนุปฺปนฺนานํ ปาปกานํ อกุสลานํ ธมฺมานํ อนุปฺปาทายา"ติอาทีนิ จตฺตาริ นามานิ ลภติ. อยํ โลกุตฺตรมคฺคกฺขเณ สมฺมปฺปธานกถา. อิมสฺมึ ปน สุตฺเต โลกิยโลกุตฺตรมิสฺสกาเนว สมฺมปฺปธานานิ กถิตานิ.

@๓ สี.,ฉ.ม. ปชหติเยว ๔ ฉ.ม. อุปาทินฺนโต อนุปาทินฺนโต จ ๕ ฉ.ม. ภววเสน

@๖ ฉ.ม. อยํ สทฺโท น ทิสฺสติ ๗ ฉ.ม. อนนุภูตปุพฺพํ วา ๘-๘ ฉ.ม. อนาคตฏฺฐานํ

เล่มที่ ๒๐ อังคุตตรนิกาย เอก-ทุก-ติกนิบาต๗๐๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “ปสาทกรธัมมาทิบาลี”