ปตฺโตสฺมิ ตติยฏฺฐานํ นตฺถิ เม เอตฺถ สํสโย"ติ. เอวรูปสฺส วตฺตวเสน วิกฺขมฺภิตกิเลโส ตถา วิกฺขมฺภิโตว โหติ.

เอกจฺจสฺส วุตฺตนเยเนว คนฺเถสุ ยุตฺตสฺส คนฺถํ อุคฺคณฺหนฺตสฺส สชฺฌายนฺตสฺส วาเจนฺตสฺส เทเสนฺตสฺส ปกาเสนฺตสฺส จ กิเลโส โอกาสํ น ลภตีติ, ๘- คนฺถวเสน วิกฺขมฺภิโตว โหติ. โส ตํ ตถา วิกฺขมฺภิตเมว กตฺวา วิวชฺเชตฺวา อรหตฺตํ คณฺหาติ มาลิยเทวตฺเถโร ๙- วิย. โส กิรายสฺมา ติวสฺสภิกฺขุกาเล กลฺลคามเก ๑๐- มณฺฑลารามมหาวิหาเร อุทฺเทสญฺจ คณฺหาติ, วิปสฺสนาย จ กมฺมํ กโรติ. ตโต ๑๑- ตสฺเสกทิวสํ กลฺลคาเม ภิกฺขาย จรโต เอกา อุปาสิกา ยาคุอุลฺลุงฺกํ ทตฺวา ปุตฺตสิเนหํ อุปฺปาเทตฺวา เถรํ อนฺโตนิเวสเน นิสีทาเปตฺวา ปณีตโภชนํ ทตฺวา ๑๒- "กตรคามวาสิโกสิ ตาตา"ติ ปุจฺฉิ. มณฺฑลารามมหาวิหาเร คนฺถกมฺมํ กโรมิ อุปาสิเกติ. เตนหิ ตาต ยาว คนฺถกมฺมกรณา ๑๓- อิเธว นิพทฺธํ ภิกฺขํ คณฺหาติ. โส ตํ

@๔ สํ.ส. ๑๕/๑๘๕/๑๘๘ อรุณวตีสุตฺต ๕ ฉ.ม.,อิ....กาเล จ ๖ ฉ.ม. อลฺลํ

เล่มที่ ๒๐ อังคุตตรนิกาย เอก-ทุก-ติกนิบาต๗๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “วรรคที่ ๒”