อภิกฺกนฺเตน วณฺเณน สพฺพา โอภาสยํ ทิสา"ติ- อาทีสุ ๖- อภิรูเป. "อภิกฺกนฺตํ ภนฺเต"ติอาทีสุ ๗- อพฺภนุโมทเน. อิธาปิ อพฺภนุโมทเนเยว. ยสฺมา จ อพฺภนุโมทเน, ตสฺมา สาธุ สาธุ โภ โคตมาติ วุตฺตํ โหตีติ เวทิตพฺพํ.

"ภเย โกเธ ปสํสายํ ตุริเต โกตูหลจฺฉเร

หาเส โสเก ปสาเท จ กเร อาเมณฺฑิตํ ๘- พุโธ"ติ อิมินา จ ลกฺขเณน อิธ ปสาทวเสน ปสํสาวเสน จายํ ทฺวิกฺขตฺตุํ วุตฺโตติ เวทิตพฺโพ. อถวา อภิกฺกนฺตนฺติ อภิกฺกนฺตํ ๙- อติอิฏฺฐํ อติมนาปํ, อติสุนฺทรนฺติ วุตฺตํ โหติ.

เล่มที่ ๒๐ อังคุตตรนิกาย เอก-ทุก-ติกนิบาต๗๙๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “อธิกรณวรรค”