คาถาปริโยสาเน อรหตฺตผเล ปติฏฺฐหึสุ. เอวรูปานํ วิปสฺสนาวเสน วิกฺขมฺภิตา กิเลสา ตถา วิกฺขมฺภิตาว โหนฺติ.

เอกจฺจสฺส วุตฺตนเยเนว นวกมฺมํ กโรนฺตสฺส กิเลโส โอกาสํ น ลภติ, นวกมฺมวเสน วิกฺขมฺภิโตว โหติ. โส ตํ ตถา วิกฺขมฺภิตเมว กตฺวา วิวชฺเชตฺวา อรหตฺตํ คณฺหาติ จิตฺตลปพฺพเต ติสฺสตฺเถโร วิย. ตสฺส กิร อฏฺฐวสฺสิกกาเล ๔- อนภิรติ อุปฺปชฺชิ, โส ตํ วิโนเทตุํ อสกฺโกนฺโต อตฺตโน จีวรํ โธวิตฺวา รชิตฺวา ปตฺตํ ปจิตฺวา เกเส โอหาเรตฺวา อุปชฺฌายํ วนฺทิตฺวา อฏฺฐาสิ. อถ นํ เถโร อาห "กึ อาวุโส มหาติสฺส อตุฏฺฐสฺส วิย เต อากาโร"ติ. อาม ภนฺเต อนภิรติ เม อุปฺปนฺนา, ตํ วิโนเทตุํ น สกฺโกมีติ. เถโร ตสฺสาชฺฌาสยํ ๕- โอโลเกนฺโต อรหตฺตสฺส อุปนิสฺสยํ ทิสฺวา อนุกมฺปาวเสน อาห "อาวุโส ติสฺส มยํ มหลฺลกา, เอกํ โน วสนฏฺฐานํ กโรหี"ติ. ทุติยกถํ อกถิตปุพฺโพ ภิกฺขุ "สาธุ ภนฺเต"ติ สมฺปฏิจฺฉิ.

อถ นํ เถโร อาห "อาวุโส นวกมฺมํ กโรนฺโต อุทฺเทสมคฺคญฺจ มา จชิ, ๖- กมฺมฏฺฐานญฺจ มนสิกโรหิ, กาเลน จ กาลํ กสิณปริกมฺมํ กโรหี"ติ. "เอวํ กริสฺสามิ ภนฺเต"ติ เถรํ วนฺทิตฺวา ตถารูปํ ปพฺภารฏฺฐานํ ๗- โอโลเกตฺวา "เอตฺถ กาตุํ สกฺกา"ติ ทารูนิ เนตฺวา ๘- ฌาเปตฺวา โสเธตฺวา อิฏฺฐกาหิ ปริกฺขิปิตฺวา ทฺวารวาตปานาทีนิ

เล่มที่ ๒๐ อังคุตตรนิกาย เอก-ทุก-ติกนิบาต๘๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “วรรคที่ ๒”