[๒๓๑] ราคสฺส ภิกฺขเว อภิญฺญายาติ ปญฺจกามคุณิกสฺส ราคสฺเสว ๓- อภิชานนตฺถํ ปจฺจกฺขกรณตฺถํ. ปริญฺญายาติ ปริชานนตฺถํ. ปริกฺขยายาติ ปริกฺขยคมนตฺถํ. ปหานายาติ ปชหนตฺถํ. ขยาย วยายาติ ขยวยคมนตฺถํ. วิราคายาติ วิรชฺชนตฺถํ. นิโรธายาติ นิรุชฺฌนตฺถํ. จาคายาติ จชนตฺถํ. ปฏินิสฺสคฺคายาติ ปฏินิสฺสชฺชนตฺถํ.

[๒๓๒-๒๔๖] ถมฺภสฺสาติ โกธมานวเสน ถทฺธภาวสฺส. สารมฺภสฺสาติ การณุตฺตริยลกฺขณสฺส สารมฺภสฺส. มานสฺสาติ นววิธมานสฺส. อติมานสฺสาติ อติกฺกมิตฺวา มญฺญมานสฺส. มทสฺสาติ มชฺชนาการมทสฺส. ปมาทสฺสาติ สติวิปฺปวาสสฺส, ปญฺจสุ วา ๔- กามคุเณสุ จิตฺตโวสฺสคฺคสฺส. เสสํ สพฺพตฺถ อุตฺตานเมวาติ.

ราคเปยฺยาลํ นิฏฺฐิตํ.

มโนรถปูรณิยา องฺคุตฺตรนิกายฏฺฐกถาย