๔. อจฺจยสุตฺตวณฺณนา

[๔] จตุตฺเถ อจฺจยํ อจฺจยโต น ปสฺสตีติ อตฺตโน อปราธํ อปราธโต น ปสฺสติ. อจฺจยโต ทิสฺวา ยถาธมฺมํ น ปฏิกโรตีติ "อปรทฺธํ มยา"ติ ญตฺวาปิ โย ธมฺโม, ตํ น กโรติ, ทณฺฑกมฺมํ อาหริตฺวา อจฺจยํ น เทเสติ นกฺขมาเปติ. อจฺจยํ เทเสนฺตสฺส ยถาธมฺมํ น ปฏิคฺคณฺหาตีติ ปรสฺส "วิรทฺธํ มยา"ติ ญตฺวา ทณฺฑกมฺมํ อาหริตฺวา ขมาเปนฺตสฺส น ขมติ. สุกฺกปกฺโข วุตฺตปฏิปกฺขโต เวทิตพฺโพ.

@๓ ฉ.ม. จตุทีปิกเมเฆน ๔ ฉ.ม.,อิ. ปญฺญายติ โน วิปตฺติโยติ