อนนฺตรคงฺคาย ปน มหาวาตกาลอุปาสโก ๕- นาม อโหสิ. โส ตึส วสฺสานิ โสตาปตฺติมคฺคตฺถาย ทฺวตฺตึสาการํ สชฺฌายิตฺวา "อหํ เอวํ ทฺวตฺตึสาการํ สชฺฌายนฺโต โอภาสมตฺตมฺปิ นิพฺพตฺเตตุํ นาสกฺขึ, พุทฺธสาสนํ อนิยฺยานิกํ ภวิสฺสตี"ติ ทิฏฺฐิวิปลฺลาสํ ปตฺวา กาลกิริยํ กตฺวา มหาคงฺคาย นวอุสภิโก สุํสุมารเปโต หุตฺวา นิพฺพตฺติ. เอกํ สมยํ กจฺฉปติตฺเถน ๖- สฏฺฐิปาสาณตฺถมฺภสกฏานิ อคมํสุ. โส สพฺเพปิ เต โคเณ จ ปาสาเณ จ ขาทิ. อิทํ อกุสลกมฺเม วตฺถุ.

เอเตหิ ปน ตีหิ มุตฺตํ อญฺญาณวเสน กตํ กฏตฺตา วา ปน กมฺมํ นาม. ตํ ยถา นาม ๗- อุมฺมตฺตเกน ขิตฺตํ กณฺฑํ ๘- ยตฺถ วา ตตฺถ วา คจฺฉติ, เอวเมว เตสํ อภาเวน ยตฺถ กตฺถจิ วิปากํ เทติ.

ชนกํ นาม เอกํ ปฏิสนฺธึ ชเนตฺวา ปวตฺตํ ชเนติ, ๙- ปวตฺเต อญฺญํ กมฺมํ