@๓ ก. วสฺสหสฺสานิ ๔ ฉ.ม. อถ โส ๕ ม. ทุกฺขวตฺถุสฺส

@๖ ฉ.ม. วาตกาฬโก. เอวมุปริปิ นํ รญฺโญ อาโรเจสุํ "เทว ตาวกาฬโก มหลฺลโก โจเร ฆาเตตุํ น สกฺโกตี"ติ. อปเนถ นํ ตสฺมา ฐานนฺตราติ. อมจฺจา ตํ อปเนตฺวา อญฺญํ ตสฺมึ ยาเน ฐปยึสุ. ตาวกาฬโกปิ ยาว ตํ กมฺมํ อกาสิ, ตาว อหตวตฺถานิ วา อจฺฉาทิตุํ สุรภิปุปฺผานิ วา ปิลนฺธิตุํ ปายาสํ วา ภุญฺชิตุํ อุจฺฉาทนนฺหาปนํ วา ปจฺจนุโภตุํ นาลตฺถ. โส "ทีฆรตฺตํ เม กิลิฏฺฐเวเสน จริตนฺ"ติ จินฺเตตฺวา "ปายาสํ เม ปจาหี"ติ ภริยํ อาณาเปตฺวา นฺหานิยสมฺภารานิ คาหาเปตฺวา นฺหานติตฺถํ คนฺตฺวา สีสํ นหาตฺวา อหตวตฺถานิ อจฺฉาเทตฺวา คนฺเธน ๑- วิลิมฺปิตฺวา ปุปฺผานิ ปิลนฺธิตฺวา ฆรํ อาคจฺฉนฺโต สาริปุตฺตตฺเถรํ ทิสฺวา "สงฺกิลิฏฺฐกมฺมโต จมฺหิ อปคโต, อยฺโย จ เม ทิฏฺโฐ"ติ ตุฏฺฐมานโส เถรํ ฆรํ เนตฺวา นวสปฺปิสกฺกรจุณฺณาภิสงฺขเตน ปายาเสน ปริวิสิ. เถโร ตสฺส อนุโมทนํ อกาสิ. โส อนุโมทนํ สุตฺวา อนุโลมิกกฺขนฺตึ ปฏิลภิตฺวา เถรํ อนุคนฺตฺวา นิวตฺตมาโน อนฺตรามคฺเค ตรุณวจฺฉาย คาวิยา มทฺทิตฺวา ชีวิตกฺขยํ ปาปิโต คนฺตฺวา ตาวตึสภวเน นิพฺพตฺติ. ภิกฺขู ตถาคตํ ปุจฺฉึสุ "ภนฺเต โจรฆาตโก อชฺเชว กิลิฏฺฐกมฺมโต อปนีโต อชฺเชว กาลกโต, กหํ นุ โข นิพฺพตฺโต"ติ. ตาวตึสภวเน ภิกฺขเวติ. ภนฺเต โจรฆาตโก ทีฆรตฺตํ ปุริเส ฆาเตสิ, ตุเมฺห จ เอวํ วเทถ, นตฺถิ นุ โข ปาปกมฺมสฺส ผลนฺติ. มา ภิกฺขเว เอวํ อวจุตฺถ, พลวกลฺยาณมิตฺตูปนิสฺสยํ ลภิตฺวา ธมฺมเสนาปติสฺส ปิณฺฑปาตํ ทตฺวา อนุโมทนํ สุตฺวา อนุโลมิกํ ขนฺตึ ปฏิลภิตฺวา โส ตตฺถ นิพฺพตฺโตติ.

สุภาสิตํ สุณิตฺวาน นคเร ๒- โจรฆาตโก

เล่มที่ ๒๐ อังคุตตรนิกาย เอก-ทุก-ติกนิบาต๙๙๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “นิทานสูตร”