taṃ vītarāgaṃ susamāhitindriyaṃ

parinibbutaṃ vandatha sāriputtan"ti.

Evaṃ pabbajjaṃ upabrūhayamāno ekasmiṃ samaye bārāṇasiyaṃ brāhmaṇakule nibbatto. Tayo vede uggaṇhitvā tattha sāraṃ apassanto "pabbajitvā ekaṃ mokkhadhammaṃ gavesituṃ vaṭṭatī"ti cittaṃ uppādesi. Tasmiṃ kāle bodhisattopi kāsikaraṭṭhe udiccabrāhmaṇamahāsālakule nibbatto vuḍḍhimanvāya uggahitasippo kāmesu ādīnavaṃ nekkhamme ca ānisaṃsaṃ disvā gharāvāsaṃ pahāya himavantaṃ pavisitvā kasiṇaparikammaṃ katvā pañca abhiññā aṭṭha samāpattiyo nibbattetvā vanamūlaphalāhāro himavantapasse vasati. Sopi māṇavo nikkhamitvā tasseva santike pabbaji. Parivāro mahā ahosi pañcasatamattā isayo.

Athassa so jeṭṭhantevāsiko ekadesaparisaṃ gahetvā loṇambilasevanatthaṃ manussapathaṃ agamāsi. Tasmiṃ samaye bodhisatto tasmiṃyeva himavantapadese kālamakāsi. Kālakiriyasamaye pana antevāsikā sannipatitvā pucchiṃsu "atthi tumhehi koci viseso adhigato"ti. Bodhisatto "natthi kiñcī"ti vatvā aparihīnajjhāno ābhassarabrahmaloke nibbatto. So kiñcāpi ākiñcaññāyatanassa lābhī, bodhisattānampana arūpāvacare paṭisandhi nāma na hoti. Kasmā? abhabbaṭṭhānattā. Iti so arūpasamāpattilābhī samāno rūpāvacare nibbatti. Antevāsikāpi "ācariyo `natthi kiñcī'ti āha, moghā tassa kālakiriyā"ti na kiñci sakkārasammānaṃ akaṃsu. Atha so jeṭṭhantevāsiko atikkante vassāvāse āgantvā "kahaṃ ācariyo"ti pucchi. Kālakatoti. Api nu ācariyena laddhaguṇaṃ pucchitthāti. Āma pucchimhāti. Kiṃ vadetīti. Natthi kiñcīti.

เล่มที่ ๒๐ อังคุตตรนิกาย เอก-ทุก-ติกนิบาต๒๒๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “วรรคที่ ๑”