Bhikkhū "kadā bhante"ti āyāciṃsu. Satthā tesaṃ bhikkhūnaṃ atītaṃ āharitvā dassesi.

Bhikkhave atīte bārāṇasīnagare brahmadatto nāma rājā rajjaṃ kāresi. Tasmiṃ samaye cūḷakaseṭṭhī nāma paṇḍito byatto sabbanimittāni jānāti. So ekadivasaṃ rājupaṭṭhānaṃ gacchanto antaravīthiyaṃ matamūsikaṃ disvā taṃkhaṇe nakkhattaṃ samānetvā idamāha "sakkā cakkhumatā paññavatā kulaputtena imaṃ unduraṃ gahetvā dārabharaṇaṃ kātuṃ kammante ca sajjetun"ti. Aññataro duggatakulaputto taṃ seṭṭhissa vacanaṃ sutvā "nāyaṃ ajānitvā kathessatī"ti mūsikaṃ gahetvā ekasmiṃ āpaṇike biḷārassatthāya datvā kākaṇikaṃ labhi. Tāya kākaṇikāya phāṇitaṃ kiṇitvā ekena kuṭena pānīyaṃ gaṇhi, araññato āgacchante mālākāre disvā thokaṃ phāṇitakhaṇḍaṃ datvā ulluṅkena pānīyaṃ adāsi. Te tassa ekekaṃ pupphamuṭṭhiṃ adaṃsu. So tena pupphamūlena punadivasepi phāṇitañca pānīyaghaṭañca gahetvā pupphārāmameva gato. Tassa taṃ divasaṃ mālākārā aḍḍhaocitake pupphagacche datvā agamaṃsu. So na cirasseva iminā upāyena aṭṭha kahāpaṇe labhi.

Puna ekasmiṃ vātavuṭṭhidivase chaḍḍitauyyānaṃ gantvā patitadārūni rāsiṃ katvā nisinno rājakumbhakārassa santikā soḷasa kahāpaṇe labhati, so catuvīsatiyā kahāpaṇesu jātesu "atthi ayaṃ upāyo mayhan"ti nagaradvārato avidūre ṭhāne ekaṃ pānīyaghaṭaṃ ṭhapetvā pañcasate tiṇahārake pānīyena upaṭṭhahi. Te āhaṃsu "tvaṃ samma amhākaṃ bahupakāro, kiṃ te karomā"ti. Sopi "mayhaṃ kicce uppanne karissathā"ti vatvā ito cito ca vicaranto thalapathakammikena ca jalapathakammikena ca saddhiṃ mittasanthavaṃ akāsi. Tassa thalapathakammiko "sve imaṃ nagaraṃ assavāṇijako

เล่มที่ ๒๐ อังคุตตรนิกาย เอก-ทุก-ติกนิบาต๓๓๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “วรรคที่ ๒”