Sopi yāvajīvaṃ kusalaṃ katvā kappasatasahassaṃ devesu ca manussesu ca saṃsaranto amhākaṃ dasabalassa uppattito puretarameva devalokā cavitvā kāḷiyā nāma kulagharikāya upāsikāya kucchismiṃ paṭisandhiṃ gaṇhi. Sā paripuṇṇagabbhā rājagahanagare attano kulānaṃ nivesanaṃ āgatā.

Tasmiṃ samaye amhākaṃ satthā sabbaññutaṃ patto araññāyatane isipatane dhammacakkaṃ pavattesi. Dhammacakkappavattane dasasahassacakkavāḷadevatā sannipatiṃsu. Tattha eko aṭṭhavīsatiyā yakkhasenāpatīnaṃ antare sātāgiro nāma yakkho dasabalassa dhammakathaṃ sutvā sotāpattiphale patiṭṭhāya cintesi "kiṃ nu kho ayaṃ evaṃ madhuradhammakathā mama sahāyena hemavatena sutā na sutā"ti. So devasaṅghassa antare olokento taṃ apassitvā "addhā mama sahāyo tiṇṇaṃ ratanānaṃ uppannabhāvaṃ na jānāti,

@upāsikā, tassā kucchismiṃ 5 cha.Ma.,i. paripakke gabbhe 6 cha.Ma. abbhantare,

เล่มที่ ๒๐ อังคุตตรนิกาย เอก-ทุก-ติกนิบาต๓๕๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “วรรคที่ ๒”