Sopi yāvajīvaṃ kusalaṃ katvā devamanussesu saṃsaranto amhākaṃ satthu kāle sāvatthiyaṃ brāhmaṇakule paṭisandhiṃ gaṇhi, vakkalītissa nāmaṃ akaṃsu. So vuḍḍhippatto tayo vede uggaṇhitvā dasabalaṃ bhikkhusaṃghaparivutaṃ sāvatthiyaṃ carantaṃ disvā satthu sarīrasampattiṃ olokento sarīrasampattidassanena atitto dasabalena saddhiṃyeva carati. Vihāraṃ gacchantena saddhiṃ vihāraṃ gantvā sarīranipphattiṃ olokentova tiṭṭhati. Dhammasabhāyaṃ nisīditvā dhammaṃ kathentassa sammukhaṭṭhāne ṭhito dhammaṃ suṇāti. So saddhaṃ paṭilabhitvā "agāramajjhe paṭivasanto nibaddhaṃ dasabalassa dassanaṃ na labhissāmī"ti pabbajjaṃ yācitvā satthu santike pabbaji.

Tato paṭṭhāya ṭhapetvā āhārakaraṇavelaṃ avasesakāle yattha ṭhitena sakkā dasabalaṃ passituṃ, tattha ṭhito yoniso manasikāraṃ pahāya dasabalaṃ olokentova vihāsi. Satthā tassa ñāṇaparipākaṃ āgamento dīghaṃpi addhānaṃ tasmiṃ rūpadassanavasena vicarante kiñci avatvā "idānissa ñāṇaṃ paripākagataṃ, sakkā etaṃ bodhetun"ti ñatvā evamāha "kinte vakkali iminā pūtikāyena diṭṭhena, yo kho vakkali

@6 Ma. ṭhito 7 cha.Ma.,i. viharati Dhammaṃ passati, so maṃ passati. Yo maṃ passati, so dhammaṃ passati. Dhammaṃ hi vakkali passanto maṃ passati, maṃ passanto dhammaṃ passatī"ti.

เล่มที่ ๒๐ อังคุตตรนิกาย เอก-ทุก-ติกนิบาต๓๗๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “วรรคที่ ๒”