[2] Dutiyādīni saddagarukādīnaṃ āsayavasena vuttāni. Tesu itthīsaddoti itthiyā cittasamuṭṭhāno kathitagītavāditasaddo. Apica itthiyā nivaṭṭhanivāsanassāpi alaṅkatālaṅkārassāpi itthīpayoganipphādito vīṇāveṇusaṅkhapaṇavādisaddopi itthīsaddotveva veditabbo. Sabbopi hi so purisacittaṃ pariyādāya tiṭṭhatīti.

Tattha suvaṇṇakakkaṭakasuvaṇṇamoradaharabhikkhuādīnaṃ vatthūni veditabbāni. Pabbatantaraṃ kira nissāya mahantaṃ hatthināgakulaṃ vasati. Avidūraṭṭhāne cassa mahāparibhogasaro atthi, tasmiṃ kāyupapanno suvaṇṇakakkaṭako atthi. So taṃ saraṃ otiṇṇotiṇṇe saṇḍāsena viya aḷehi pāde gahetvā attano vasaṃ netvā māreti. Tassa otārāpekkhā hatthināgā ekaṃ mahāhatthiṃ jeṭṭhakaṃ katvā vicaranti. So ekadivasaṃ taṃ hatthināgaṃ gaṇhi. Thāmasatisampanno hatthināgo cintesi "sacāhaṃ bhītaravaṃ ravissāmi, sabbe yathāruciyā akīḷitvā palāyissantī"ti niccalova aṭṭhāsi. Atha sabbesaṃ uttiṇṇabhāvaṃ ñatvā tena gahitabhāvaṃ attano bhariyaṃ jānāpetuṃ viravitvā evamāha:-

"siṅgī migo āyatacakkhunetto

aṭṭhittaco vārisayo alomo

เล่มที่ ๒๐ อังคุตตรนิกาย เอก-ทุก-ติกนิบาต๔๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “วรรคที่ ๑”