Sāpi kho padumavatī devī "ahaṃ bahuputtā hutvā viyuttā jātā"ti hadayasokaṃ patvā teneva rogena kālaṃ katvā rājagahanagaradvāragāmake sahatthena kammaṃ katvā jīvakaṭṭhāne nibbatti. Aparabhāge kulagharaṃ gantvā ekadivasaṃ sāmikassa khette yāguṃ haramānā tesaṃ attano puttānaṃ antare aṭṭha paccekabuddhe bhikkhācāravelāya ākāsena gacchante disvā sīghaṃ sīghaṃ gantvā sāmikassa ārocesi "passatha

@3 cha.Ma.,i. ayaṃ pāṭho na dissati 4 cha.Ma.,i. dvaṅgula...... 5 Sī.,i. hadayasosaṃ

@6 cha.Ma. sokena 7 cha.Ma.,i. khettaṃ 8 cha.Ma.,i. passa Ayye paccekabuddhe, ete nimantetvā bhojanaṃ dassāmā"ti. So āha "samaṇasakuṇā nāmete aññathāpi evaṃ caranti, na ete paccekabuddhā"ti. Te tesaṃ kathaṃ kathentānaṃyeva avidūre ṭhāne otariṃsu. Sā itthī taṃdivasaṃ attano bhattakhajjabhojanaṃ tesaṃ datvā "svepi aṭṭha janā mayhaṃ bhikkhaṃ gaṇhathā"ti āha. Sādhu upāsike, tava sakkāro ca ettakova hotu, āsanāni ca aṭṭheva hontu, aññepi bahū paccekabuddhe disvā tava cittaṃ sandhāreyyāsī"ti. Sā punadivase aṭṭha āsanāni paññāpetvā aṭṭhannaṃ sakkārasammānaṃ paṭiyādetvā nisīdi.

เล่มที่ ๒๐ อังคุตตรนิกาย เอก-ทุก-ติกนิบาต๕๐๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “วรรคที่ ๕”