[260-261] Tatiyacatutthesu bahussutānaṃ yadidaṃ khujjuttarā, mettāvihārīnaṃ yadidaṃ sāmāvatīti bahussutānaṃ upāsikānaṃ khujjuttarā aggā, mettāvihārīnaṃ upāsikānaṃ sāmāvatī aggāti dasseti. Tā kira dvepi padumuttarabuddhakāle haṃsavatiyaṃ kulagehe paṭisandhiṃ gaṇhitvā aparabhāge "satthu dhammakathaṃ sossāmā"ti vihāraṃ agamaṃsu. Tattha khujjuttarā satthāraṃ ekaṃ upāsikaṃ bahussutānaṃ aggaṭṭhāne ṭhapentaṃ disvā adhikārakammaṃ katvā taṃ ṭhānantaraṃ paṭṭhesi. Sāmāvatī mettāvihārīnaṃ aggaṭṭhāne ṭhapentaṃ disvā adhikārakammaṃ katvā taṃ ṭhānantaraṃ paṭṭhesi. Tāsaṃ dvinnaṃpi yāvajīvaṃ kusalaṃ katvā devaloke nibbattitvā devamanussesu saṃsarantīnaṃyeva kappasatasahassaṃ atikkantaṃ.

Atha amhākaṃ satthu nibbattito puretarameva allakapparaṭṭhe ahivātakarogo nāma udapādi. Ekekasmiṃ gehe ekappahāreneva dasapi vīsatipi tiṃsapi janā maranti,

@dissanti 4 ka. upāsikānaṃ 5 cha.Ma. sāmāvatīpi ekaṃ upāsikaṃ 6 Sī. vajjiraṭṭhe,

เล่มที่ ๒๐ อังคุตตรนิกาย เอก-ทุก-ติกนิบาต๕๘๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “วรรคที่ ๗”