Tato ghosakaseṭṭhī pubbe dānaggasmiṃ uccāsaddaṃ mahāsaddaṃ sutvā tadā taṃ asuṇanto dānakammikaṃ pakkosāpetvā pucchi "tvaṃ ajja dāpesī"ti. Dinnaṃ ayyāti. Atha kasmā pubbe viya dānagge saddo na suyyatīti. Amma ayya ekā me dhītā atthi, ahaṃ tāya kathitaupāye ṭhatvā dānaggaṃ nissaddamakāsinti. Tava dhītā nāma natthi, kuto te dhītā laddhāti. So vañcetuṃ asakkuṇeyyabhāvena seṭṭhissa sabbaṃ dhītu āgamanavidhānaṃ kathesi. Kasmā pana bho tvaṃ evarūpaṃ bhāriyaṃ kammaṃ akāsi, tvaṃ ettakaṃ addhānaṃ mama dhītaraṃ attano santike vasamānaṃ nārocesi, vegena taṃ amhākaṃ gehe āṇāpehīti. So tassa vacanaṃ sutvā akāmato āṇāpesi. Tato paṭṭhāya seṭṭhī taṃ dhītuṭṭhāne ṭhapetvā "dhītu sakkāraṃ karomī"ti attano

@cha. padumassaraṃ 4 cha.Ma.,i. ajja dānaṃ na dāpesīti 5 cha.Ma.,i. gehaṃ

@6 cha.Ma.,i. akāmako Samānajātikehi kulehi dhītu samānajātivassāni pañca kumārikasatāni tassā parivāramakāsi.

เล่มที่ ๒๐ อังคุตตรนิกาย เอก-ทุก-ติกนิบาต๕๙๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “วรรคที่ ๗”