Puṇro uṭṭhāya ekavatiṃ gahetvā naṅgalasīse pahari, guḷapiṇḍo viya naṅgalasīse allayitvā aṭṭhāsi. So bhariyaṃ pakkositvā āha "bhadde aññesaṃ ṭhapitabījaṃ nāma tīhi vā catūhi vā māsehi phalaṃ deti, amhākaṃ pana ayyassa sāriputtattherassa antare ropitena saddhābījena ajjeva phalaṃ dinnaṃ. Imasmiṃ karīsamatte padese

@4 cha.Ma. idaṃ, i. mama 5 Ma. vaṭṭiṃ, cha.,i. ekaṃ kaṭṭhiṃ 6 cha.Ma. allīyitvā,

@i. alliyitvā 7 Sī.,i. vappe vapite bījaṃ, cha.Ma. vapitabījaṃ Āmalakamattopi suvaṇṇo asuvaṇṇo nāma natthī"ti. Idāni kiṃ karissāma ayyāti. "bhadde imaṃ ettakaṃ suvaṇṇaṃ thenetvā khādituṃ nāma na sakkā"ti bhariyaṃ tasmiṃ ṭhāne ṭhapetvā ābhatapātiṃ suvaṇṇassa pūretvā gantvā rañño ārocāpesi "eko manusso suvaṇṇapātiṃ gahetvā ṭhito"ti. Rājā taṃ pakkosāpetvā "kahante tāta laddhan"ti pucchi. "deva mayhaṃ ekaṃ kasitaṭṭhānaṃ sabbaṃ suvaṇṇameva jātaṃ, pahiṇitvā āharāpethā"ti. Tvaṃ kiṃnāmosīti. Puṇṇo nāmāhaṃ devāti. Gacchatha bhaṇe sakaṭāni yojetvā puṇṇassa kasitaṭṭhānato suvaṇṇaṃ āharathāti.

เล่มที่ ๒๐ อังคุตตรนิกาย เอก-ทุก-ติกนิบาต๖๑๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “วรรคที่ ๗”