Ettha ca gambhīrañāṇacariyaṃ paccavekkhatoti saṇhasukhumaṃ khandhantaraṃ āyatanantaraṃ dhātantaraṃ indriyabalabojjhaṅgantaraṃ maggantaraṃ phalantarañca paccavekkhantassāti attho. Imesaṃ hi tiṇṇaṃ tiṇṇaṃ kāraṇānaṃ vasena akatābhiniveso ādikammiko yogāvacaro saddhādhurādīsu abhinivesaṃ paṭṭhapetvā bhāvento avasāne vivajjetvā arahattaṃ gaṇhāti. So yāva arahattamaggā imāni indriyāni bhāveti nāma, arahattaphale patte bhāvitindriyo nāma hotīti. Evaṃ imānipi pañcindriyāni lokiyalokuttarāneva kathitānīti.
Saddhābalādīsu saddhāyeva akampiyaṭṭhena balanti saddhābalaṃ, viriyabalādīsupi eseva nayo. Ettha hi saddhā assaddhiyena na kampati, viriyaṃ kosajjena na kampati, sati muṭṭhasaccena na kampati, samādhi uddhaccena na kampati, paññā avijjāya na kampatīti sabbānipi akampiyaṭṭhena balānīti vuccanti. Bhāvanānuyogo panettha indriyabhāvanāya vuttanayeneva veditabboti. Imāni pañcabalāni lokiyalokuttarāneva kathitānīti.
[418] Satisambojjhaṅgaṃ bhāvetīti ettha ayaṃ ādikammikānaṃ kulaputtānaṃ vasena saddhiṃ atthavaṇṇanāya bhāvanānayo. Tattha satisambojjhaṅgantiādinā nayena