Evaṃ visuddhājīvena pana "parisuddho me ājīvo"ti ettāvatā paritosaṃ katvā suttappamattena viharituṃ na yuttaṃ, athakho sabbairiyāpathesu idaṃ viriyamārabhitabbanti dassetuṃ tadanantaraṃ sammāvāyāmo vutto.

Tato āraddhaviriyenāpi kāyādīsu catūsu vatthūsu sati supatiṭṭhitā kātabbāti dassanatthaṃ tadanantaraṃ sammāsati desitā.

Yasmā pana evaṃ suppatiṭṭhitā sati sammāsamādhissa upakārānupakārānaṃ dhammānaṃ gatiyo sumanasikatvāva pahoti ekaggārammaṇe cittaṃ samādhātuṃ, tasmā sammāsatiyā anantaraṃ sammāsamādhi desitoti veditabboti. Iti ayaṃpi aṭṭhaṅgiko maggo lokiyalokuttaramissakova kathito.

[427] Ajjhattaṃ rūpasaññītiādīsu ajjhattarūpe parikammavasena ajjhattaṃ rūpasaññī nāma hoti. Ajjhattaṃ hi nīlaparikammaṃ karonto kesesu vā pitte vā akkhitārakāya vā karoti, pītaparikammaṃ karonto mede vā chaviyā vā hatthapādatalesu vā akkhīnaṃ pītakaṭṭhāne vā karoti, lohitaparikammaṃ karonto maṃse vā lohite vā jivhāya vā akkhīnaṃ rattaṭṭhāne vā karoti, odātaparikammaṃ karonto aṭṭhimhi vā dante vā nakhe vā akkhīnaṃ setaṭṭhāne vā karoti. Taṃ pana sunīlaṃ supītakaṃ sulohitakaṃ suodātaṃ na hoti, avisuddhameva hoti.