Imāni pana kasiṇāni bhāventena sīlāni sodhetvā suparisuddhe sīle patiṭṭhitena yvāyaṃ dasasu palibodhesu palibodho atthi, taṃ upacchinditvā kammaṭṭhānadāyakaṃ kalyāṇamittaṃ upasaṅkamitvā attano cariyānukūlavasena yaṃ yassa sappāyaṃ, tantena gahetvā kasiṇabhāvanāya ananurūpaṃ vihāraṃ pahāya anurūpe viharantena khuddakapalibodhupacchedaṃ katvā sabbaṃ bhāvanāvidhānaṃ aparihāpentena bhāvetabbāni. Ayamettha saṅkhepo, vitthāro pana visuddhimagge vutto. Kevalaṃ hi tattha viññāṇakasiṇaṃ nāgataṃ, taṃ atthato ākāsakasiṇe pavattaṃ viññāṇaṃ. Tañca kho ārammaṇavasena vuttaṃ, na samāpattivasena. Taṃ hi anantaraṃ viññāṇaṃ ārammaṇaṃ katvā esa viññāṇañcāyatanasamāpattiṃ bhāvento viññāṇakasiṇaṃ bhāvetīti vuccati. Imānipi dasa kasiṇāni vaṭṭānipi honti vaṭṭapādakānipi vipassanāpādakānipi diṭṭhadhammasukhavihāratthānipi abhiññāpādakānipi nirodhapādakānipi, lokiyāneva na pana lokuttarānīti.

[453] Asubhasaññaṃ bhāvetīti asubhaṃ vuccati uddhumātakādīsu dasasu ārammaṇesu uppannā paṭhamajjhānasahagatā saññā, taṃ bhāveti brūheti vaḍḍheti, anuppannaṃ

@uggahanimittassāpi 4 cha.Ma. idha pana 5 cha.Ma. taṃ hesa 6 cha.Ma. parisuddhasīle

เล่มที่ ๒๐ อังคุตตรนิกาย เอก-ทุก-ติกนิบาต๗๕๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “ปสาทกรธัมมาทิบาลี”