Gāthāpariyosāne arahattaphale patiṭṭhahiṃsu. Evarūpānaṃ vipassanāvasena vikkhambhitā kilesā tathā vikkhambhitāva honti.

Ekaccassa vuttanayeneva navakammaṃ karontassa kileso okāsaṃ na labhati, navakammavasena vikkhambhitova hoti. So taṃ tathā vikkhambhitameva katvā vivajjetvā arahattaṃ gaṇhāti cittalapabbate tissatthero viya. Tassa kira aṭṭhavassikakāle anabhirati uppajji, so taṃ vinodetuṃ asakkonto attano cīvaraṃ dhovitvā rajitvā pattaṃ pacitvā kese ohāretvā upajjhāyaṃ vanditvā aṭṭhāsi. Atha naṃ thero āha "kiṃ āvuso mahātissa atuṭṭhassa viya te ākāro"ti. Āma bhante anabhirati me uppannā, taṃ vinodetuṃ na sakkomīti. Thero tassājjhāsayaṃ olokento arahattassa upanissayaṃ disvā anukampāvasena āha "āvuso tissa mayaṃ mahallakā, ekaṃ no vasanaṭṭhānaṃ karohī"ti. Dutiyakathaṃ akathitapubbo bhikkhu "sādhu bhante"ti sampaṭicchi.

Atha naṃ thero āha "āvuso navakammaṃ karonto uddesamaggañca mā caji, kammaṭṭhānañca manasikarohi, kālena ca kālaṃ kasiṇaparikammaṃ karohī"ti. "evaṃ karissāmi bhante"ti theraṃ vanditvā tathārūpaṃ pabbhāraṭṭhānaṃ oloketvā "ettha kātuṃ sakkā"ti dārūni netvā jhāpetvā sodhetvā iṭṭhakāhi parikkhipitvā dvāravātapānādīni

เล่มที่ ๒๐ อังคุตตรนิกาย เอก-ทุก-ติกนิบาต๘๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “วรรคที่ ๒”