เกสีสูตร
เล่มที่ ๒๑ · ข้อ ๑๑๑ · บรรทัด ๓๐๖๐
คัดจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย ตัวบทจาก 84000.org
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
๑๒. ๒. เกสิวคฺค
๑. เกสิสุตฺตวณฺณนา
[๑๑๑]
ทุติยสฺส ปฐเม เกสีติ ตสฺส นามํ. อสฺสทมฺเม สาเรติ ทเมตีติ อสฺสทมฺมสารถี. ๓- สเณฺหนปิ ทเมตีติอาทีสุ ๔- ตสฺส อนุจฺฉวิกํ สกฺการํ กตฺวา สุโภชนํ โภเชตฺวา มธุรปานํ ปาเยตฺวา มุทุวจเนน สมุทาจริตฺวา ทเมนฺโต สเณฺหน ทเมติ นาม, ชานุพนฺธนมุขพนฺธนาทีหิ เจว ปโตทวิชฺฌนกสาภิฆาตผรุสวจเนหิ จ
@เชิงอรรถ: ๑ ม. อุพฺเพคตํ, ฉ. อุพฺเพคปตฺตํ ๒ ฉ.ม. นโยติ
@๓ ฉ.ม. สาเรตีติ อสฺสทมฺมสารถิ ๔ ฉ.ม. สเณฺหนปิ วิเนมีติ ทเมนฺโต ผรุเสน ทเมติ นาม, กาเลน กาลํ ตทุภยํ กโรนฺโต สณฺหผรุเสน ทเมติ นาม.
ที่มา: อรรถกถาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๑๕ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด