ฌานสูตร ที่ ๒
เล่มที่ ๒๑ · ข้อ ๑๒๔ · บรรทัด ๓๕๐๕
คัดจากอรรถกถาบาลี อักษรโรมัน ตัวบทจาก 84000.org
อรรถกถาบาลี อักษรโรมัน
4. Dutiyanānākaraṇasuttavaṇṇanā
Catutthe rūpameva rūpagataṃ nāma. Sesapadesupi ese nayo. Aniccatoti- ādīsu hutvā abhāvaṭṭhena aniccato, ābādhaṭṭhena rogato, anto padussanaṭṭhena 4- gaṇḍato, anupavisanaṭṭhena sallato, sadukkhaṭṭhena aghato, sampīḷanaṭṭhena ābādhato, avidheyyaṭṭhena parato, palujjanaṭṭhena palokato, nissattaṭṭhena suññato,
@Footnote: 1 Sī. tividhabhāvanaṃ 2 cha.Ma. ca guṇassapi
@3 Sī. cattāro cattāro 4 Ma. āsavanaṭṭhena Avasavuttanaṭṭhena anattato. Ettha ca "aniccato palokato"ti dvīhi padehi aniccalakkhaṇaṃ kathitaṃ, "suññato anattato"ti dvīhi anattalakkhaṇaṃ, sesehi dukkhalakkhaṇaṃ kathitanti veditabbaṃ. Samanupassatīti ñāṇena passati. Evaṃ pañcakkhandhe tilakkhaṇaṃ āropetvā passanto tayo magge tīṇi phalāni sacchikaroti. Suddhāvāsānaṃ devānaṃ sahabyataṃ upapajjatīti tattha ṭhito catutthajjhānaṃ bhāvetvā upapajjati.
ที่มา: อรรถกถาบาลี อักษรโรมัน เล่มที่ ๑๕ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด