บทว่า นินฺทติ ได้แก่ ย่อมติเตียน.

บทว่า ปสํสิโย ได้แก่ ผู้ควรสรรเสริญ.

บทว่า วิจินาติ มุเขน โส กลึ ความว่า ผู้นั้นประพฤติอย่างนี้แล้ว ชื่อว่าย่อมเฟ้นโทษด้วยปากนั้น.

บทว่า กลินา เตน สุขํ น วินฺทติ ความว่า เขาย่อมไม่ได้ความสุขเพราะโทษนั้น.