บทว่า อยํ วุจฺจติ ภิกฺขเว ฐิตตฺโต ความว่า อนาคามีบุคคลนี้ ชื่อว่าตั้งตนได้แล้ว ด้วยอำนาจการไม่กลับมาจากโลกนั้น โดยถือปฏิสนธิอีก.

บทว่า ตณฺหาธิปนฺนา ความว่า เหล่าชนที่ถูกตัณหางำ คือครอบไว้ หรือเข้าถึง คือหยั่งลงสู่ตัณหา.

บทว่า ปริปุณฺณเสกฺโข ได้แก่ ตั้งอยู่ในความบริบูรณ์ด้วยสิกขา.

บทว่า อปริหานธมฺโม ได้แก่ มีอันไม่เสื่อมเป็นสภาวะ.