บทว่า เจโตวสิปฺปตฺโต ได้แก่ เป็นผู้ชำนาญทางจิต.

บุคคลเห็นปานนี้ ย่อมเป็นพระขีณาสพ. แต่ในข้อนี้ ตรัสแต่อนาคามีบุคคล.

บทว่า สมาหิตินฺทฺริโย ได้แก่ ผู้มีอินทรีย์หกมั่นคงแล้ว.

บทว่า ปโรปรา ได้แก่ ธรรมอย่างสูงและอย่างเลว. อธิบายว่า กุศลธรรมและอกุศลธรรม.