บทว่า ปฏิสลฺลานา วุฏฺฐิโต ได้แก่ พระผู้มีพระภาคเจ้าเสด็จออกจากผลสมาบัติ. ก็ผลสมาบัตินั้น ท่านประสงค์ว่าที่เร้นในที่นี้.

บทว่า ปจฺจกฺขาย คือ คัดค้าน. บทว่า อภิชฺฌาลุํ คือ ผู้มีตัณหา.

บทว่า กาเมสุ ติพฺพสาราคํ ความว่า ผู้มีราคะความกำหนัดมากในวัตถุกาม.

บทว่า ตมหํ ตตฺถ เอวํ วเทยฺยํ ความว่า เมื่อเขากล่าวคำนั้น เราจะกล่าวอย่างนี้ในเหตุนั้น.