บทว่า ปฏิกฺโกสิตพฺพํ มญฺเญยฺย ความว่า ผู้ใดมาสำคัญว่าควรคัดค้าน คือว่าควรห้าม.

บทว่า สหธมฺมิกา ได้แก่ พร้อมกับเหตุ.

บทว่า วาทานุปาตา ความว่า ก็เบียดเบียนวาทะที่ประกอบด้วยธรรม ก็ตกไปตามวาทะที่ไม่ประกอบด้วยธรรม. อธิบายว่า ประพฤติตามวาทะ.

บทว่า คารยฺหา ฐานา คือ ปัจจัยอันควรติเตียน.