บทว่า อาคจฺฉนฺติ คือ ย่อมเข้าถึง.

บทว่า อุกฺกลา คือ ชาวชนบทอุกกละ.

บทว่า วสฺสภญฺญา คือ ปริพาชก ๒ คน ชื่อวัสสะและภัญญะ.

บทว่า อเหตุกวาทา ความว่า ทั้ง ๒ คนเป็นผู้มีวาทะเป็นต้นอย่างนี้ว่า เหตุไม่มี ปัจจัยไม่มี เพื่อความหมดจดแห่งสัตว์ทั้งหลายดังนี้.