บทว่า โภ นั่นเป็นเพียงคำเรียกโดยธรรม.

บทว่า สกฺกายปริปนฺนา ได้แก่ นับเนื่องอยู่ในขันธ์ ๕. ดังนั้น เมื่อพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงแสดงโทษในวัฏฏะแล้ว ทรงแสดงธรรมนำไตรลักษณ์มา เทวะเหล่านั้นก็เกิดหวาดกลัวด้วยญาณ ด้วยประการฉะนี้.

บทว่า อภิญฺญาย คือ ทรงรู้แล้ว.

บทว่า ธมฺมจกฺกํ ได้แก่ ปฏิเวธญาณบ้าง เทศนาญาณบ้าง.