วิตกในบทว่า วิตกฺกปเถสุ นี้ ได้แก่ ทางวิตก.

ในบทเป็นอาทิว่า อหํ หิ พฺราหฺมณ พึงทราบว่า โดยนัยที่หนึ่ง ท่านกล่าวถึงศีลและพาหุสัจจะของพระขีณาสพ โดยนัยที่สองและที่สาม ท่านกล่าวถึงกิริยวิตก วิตกที่เป็นแต่กิริยา และกิริยาฌาน ฌานที่เป็นแต่กิริยาของพระขีณาสพ โดยนัยที่สี่ ท่านกล่าวถึงความเป็นพระขีณาสพ ดังนี้.

บทว่า มจฺจุปาสา ปโมจนํ คือ ทางเป็นที่รอดพ้นจากบ่วงแห่งมัจจุ.

บทว่า ญายํ ธมฺมํ คือ มรรคพร้อมด้วยวิปัสสนา.