บทว่า อิมํ ธมฺมํ คือ สัจจธรรม ๔.

บทว่า สจิตฺตํ ปจฺจลทฺธา ได้แก่ กลับได้ความคิดของตนเอง.

บทว่า อนิจฺจโต ทุกฺขุํ ได้แก่ ได้เห็นโดยความเป็นของไม่เที่ยงจริง.

บทว่า อสุภตทฺทสํ ได้แก่ ได้เห็นโดยความเป็นของไม่งามจริง.