บทว่า ราชพลึ คือ ส่วนที่ควรทำแด่พระราชา.

บทว่า เทวตาพลึ คือทำบุญอุทิศให้เทวดา.

บทว่า ญาติพลึ เป็นต้นนั้นทั้งหมด เป็นชื่อของทานที่พึงให้ตามสมควรแก่บุคคลนั้นๆ.

บทว่า ขนฺติโสรจฺเจ นิวิฏฺฐา ความว่า ตั้งมั่นอยู่ในอธิวาสนขันติและในความเป็นผู้มีศีลอันดี.