บทว่า วิตฺตึ อาปชฺชติ คือ ถึงความยินดี.

บทว่า ตทธิมุตฺโต คือ ปักใจในฌานนั้น หรือน้อมใจไปสู่ฌานนั้น.

บทว่า ตพฺพหุลวิหารี ได้แก่ อยู่มากด้วยฌานนั้น.

บทว่า สหพฺยตํ อุปปชฺชติ ความว่า ย่อมไปอยู่ร่วมกัน คือย่อมเกิดในในเทวดาเหล่าเวหัปผละนั้น.