แม้ในบทที่เหลือก็มีนัยนี้แล.

บรรดาบทเหล่านั้น การเพ่งอสุภกัมมัฏฐานเป็นการคลายกามโยคะ อนาคามิมรรคทำอสุภฌานนั้นให้เป็นบาทแล้วบรรลุ ชื่อว่าคลายกามโยคะ โดยส่วนเดียวแท้. อรหัตมรรคชื่อว่าคลายภวโยคะ โสดาปัตติมรรคชื่อว่าคลายทิฏฐิโยคะ อรหัตมรรคชื่อว่าคลายอวิชชาโยคะ.

บัดนี้เมื่อทรงแสดงขยายวิสังโยคธรรมเหล่านั้นให้พิสดาร จึงตรัสว่า กตโม จ ภิกฺขเว เป็นอาทิ. ความแห่งพระดำรัสนั้น พึงทราบโดยนัยดังกล่าวแล้ว.

บทว่า ภวโยเคน จูภยํ ความว่า ผูกไว้ด้วยภวโยคะ และผูกไว้ด้วยภวโยคะทิฏฐิโยคะแม้ทั้งสองยิ่งขึ้นอีก คือประกอบด้วยโยคะอย่างใดอย่างหนึ่ง.