บทว่า อภิปฺปสนฺโน ได้แก่ เลื่อมใสเหลือเกิน.

บทว่า ปรมนิปจฺจการํ ได้แก่ กิริยาที่อ่อนน้อมอย่างยิ่งยวด คือประพฤติถ่อมตน.

บทว่า ปริหารกา ได้แก่ บริวาร.

บทเป็นต้นว่า ยมโก เป็นชื่อของบริวารชนเหล่านั้น.