อรรถกถาปปติตสูตรที่ ๒

พึงทราบวินิจฉัยในปปติตสูตรที่ ๒ ดังต่อไปนี้ :-

บทว่า ปปติโต ได้แก่ ผู้เคลื่อนไป. บทว่า อปฺปปติโต ได้แก่ ผู้ตั้งอยู่แล้ว.

บรรดาบุคคลเหล่านั้น โลกิยมหาชนชื่อว่าตกไปทั้งนั้น. พระอริยบุคคลมีพระโสดาบันเป็นต้น ชื่อว่าตกไปในขณะเกิดกิเลส. พระขีณาสพ ชื่อว่าตั้งอยู่แล้วโดยส่วนเดียว.