บทว่า อจฺเฉ แปลว่า พึงนั่ง.

บทว่า ยตเมตํ ปสารเย ความว่า พึงเหยียดอวัยวะน้อยใหญ่อย่างสำรวมคือเรียบร้อย.

บทว่า อุทฺธํ แปลว่า เบื้องบน.

บทว่า ติริยํ แปลว่า เบื้องกลาง (ขวาง).