บทว่า เลขณิยา ลิเขยฺย ได้แก่ ขีดพอเป็นรอย.

บทว่า โธเปยฺย ได้แก่ ขัด.

บทว่า อนฺโตอวิสุทฺธา ได้แก่ ไม่เรียบในภายใน คือไม่เอาแก่นออก.

ในบทว่า เอวเมว โข นี้ เทียบด้วยอุปมาดังนี้.

เล่มที่ ๒๑ อังคุตตรนิกาย จตุกกนิบาต๗๔๖

อรรถกถา ฉบับแปลไทย เป็นงานของผู้แปลและผู้จัดพิมพ์ฉบับแปล คัดมาตามต้นฉบับโดยไม่แก้ถ้อยคำ แสดงภายใต้ เงื่อนไขนี้ หากเจ้าของประสงค์ให้นำออก แจ้งที่ saddhammadana@gmail.com จะนำออกทันที

ที่มาและฉบับอื่นของ “๕. มหาวรรค”