บทว่า อนริยปริเยสนา ได้แก่ การแสวงหา คือเสาะหาของผู้ไม่ใช่อริยะ.

บทว่า ชราธมฺมํ ได้แก่ สิ่งที่มีความแก่เป็นสภาพ.

แม้ในบทที่เหลือก็นัยนี้เหมือนกัน. จบอรรถกถาปริเยสนาสูตรที่ ๒

อรรถกถามาลุงกยปุตตสูตรที่ ๔