อุรุเวลสูตร ที่ ๒

๒. ทุติยอุรุเวลสุตฺตวณฺณนา

[๒๒] ทุติเย สมฺพหุลาติ พหุกา. พฺราหฺมณาติ หุหุกชาติเกน พฺราหฺมเณน สทฺธึ อาคตา พฺราหฺมณา. ชิณฺณา วุฑฺฒาติ ชราชิณฺณา วโยวุฑฺฒา. ๓- มหลฺลกาติ ชาติมหลฺลกา. อทฺธคตาติ ตโย วเย อทฺเธ อติกฺกนฺตา. สุตํ เนตนฺติ ๔- อเมฺหหิ สุตํ เอตํ. ตยิทํ โภ โคตม ตเถวาติ โภ โคตม เอตํ อเมฺหหิ สุตํ การณํ ตถาเอว. ตยิทํ โภ โคตม น สมฺปนฺนเมวาติ ตํ เอตํ อภิวาทนาทีนํ อกรณํ อนนุจฺฉวิกเมว.

อกาลวาทีติอาทีสุ อกาเล วทตีติ อกาลวาที. อสภาวํ วทตีติ อภูตวาที. อนตฺถํ วทติ, โน อตฺถนฺติ อนตฺถวาที. อธมฺมํ วทติ, โน ธมฺมนฺติ อธมฺมวาที. อวินยํ วทติ, โน วินยนฺติ อวินยวาที. อนิธานวตึ วาจํ ภาสิตาติ น หทเย

เล่มที่ ๒๑ อังคุตตรนิกาย จตุกกนิบาต๔๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “อุรุเวลสูตร ที่ ๒”